12 พฤศจิกายน 2569
เคยสงสัยไหมว่า ทำไมการเดินทางด้วยรถไฟฟ้าในประเทศไทยถึงยังไม่สามารถใช้บัตรเพียงใบเดียวได้ทุกสาย? ทั้งที่รถไฟฟ้าหลายสายมีสถานีเชื่อมต่อกัน แต่ผู้โดยสารกลับต้องใช้บัตรคนละประเภท หรืออาจต้องเสียค่าแรกเข้าซ้ำเมื่อเปลี่ยนระบบขนส่ง
5 พฤศจิกายน 2569
กอ.รมน. เป็นเพียงฉากหน้าของการสร้างกลไก "รัฐซ้อนรัฐ" (อภิชาต สถิตนิรามัย และอนุสรณ์ อุณโณ, 2560) ที่อนุญาตให้กองทัพและกลุ่มอำนาจเก่า สามารถลงไปขยับขยายอำนาจในการสั่งการข้าราชการพลเรือน ควบคุมการบริหารราชการส่วนภูมิภาค และแทรกแซงการเมืองได้ทุกระดับโดยไม่ต้องทำรัฐประหาร กอ.รมน. จึงไม่ใช่กลไกที่สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องความมั่นคงของประชาชน แต่คือเครื่องมือทางการเมืองที่ชนชั้นนำสร้างขึ้น และใช้เป็นกลไกสืบทอดอำนาจตลอดมา . ตราบใดที่สังคมยังไม่ตั้งคำถามถึงความคุ้มค่า และการปฏิรูปโครงสร้างความมั่นคงยังไม่เกิดขึ้น งบประมาณภาษีของประชาชนก็จะยังคงถูกหล่อเลี้ยงให้กับหน่วยงานที่พร้อมจะทำหน้าที่เป็นเพียง "ผู้พิทักษ์อำนาจของชนชั้นนำ" ภายใต้ข้ออ้างเรื่องความมั่นคงแห่งชาติไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
28 ตุลาคม 2569
ปกติแล้วเรามีธุระกับภาครัฐเมื่อใดกันบ้าง? อาจเป็นตอนที่ต้องไปทำบัตรประชาชน จ่ายภาษี หรือทำหนังสือเดินทาง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ‘รัฐ’ แฝงตัวอยู่เบื้องหลังชีวิตประจำวันของเราอย่างแนบเนียนราวกับเป็นมือที่มองไม่เห็น
9 ตุลาคม 2569
"ระบบราชการ" ภายในกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปรียบเสมือนรางรถไฟเก่าที่เต็มไปด้วยขั้นตอนที่ซับซ้อน การรวมศูนย์อำนาจ และภาระงานเอกสาร จะสามารถรองรับความเปลี่ยนแปลงนี้ได้หรือไม่
17 กันยายน 2569
การจัดการปัญหาภัยพิบัติในไทยมีหลายข้อจำกัดในการจัดการเสมอ สืบเนื่องจากปัญหาความซ้อนทับของระบบราชการที่มองทุกปัญหาสิ่งแวดล้อมแค่ผลลัพธ์ของมันที่ปลายทาง แต่ขาดการแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างอย่างเป็นระบบ ทำให้สร้างวัฏจักรการแก้ไขแบบวนลูป และสิ้นเปลืองงบประมาณโดยใช่เหตุ
3 กันยายน 2569
โครงการ TH-AI Passport ของกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมกลายเป็นประเด็นสาธารณะหลังมีการตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับกระบวนการจัดซื้อจัดจ้าง โดยเฉพาะการจัดทำร่างขอบเขตของงาน (Terms of Reference: TOR) และคุณสมบัติของผู้ยื่นข้อเสนอ จนนำไปสู่การอภิปรายในรัฐสภา (Thai PBS, 2026) อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากข้อถกเถียงเกี่ยวกับความชอบด้วยกฎหมายของกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างแล้ว คำชี้แจงของ นายไชยชนก ชิดชอบ รัฐมนตรีผู้กำกับดูแลกลับเปิดประเด็นที่น่าสนใจไม่แพ้กัน เมื่อระบุว่า "TOR ไม่ได้เป็นเรื่องที่อยู่ในความรับผิดชอบของผม" พร้อมอธิบายว่าหน้าที่ของตนในฐานะ policy maker คือการพิจารณาว่าโครงการสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลและคุ้มค่าต่องบประมาณแผ่นดินหรือไม่
